Rijksdaggebouw Tickets: Toegang tot koepel en dakterras
De zetel van de Duitse Bondsdag bekroont de glazen koepel van Norman Foster boven de plenaire zaal, waar een spiraalvormige hellingbaan 24 meter omhoog loopt langs een gespiegelde lichttrechter naar een dakterras. Rijksdaggebouw Tickets-rondleidingen bestrijken het wandelpad van de koepel en het audiocommentaar, dat de skyline beschrijft van de Brandenburger Tor tot aan de Tiergarten en de bocht in de Spree beneden. Reserveringen zijn verplicht en worden op naam uitgegeven, dus plan uw bezoek aan het Berlijnse parlement vooruit in plaats van op de bonnefooi te komen.
De glazen koepel van de Rijksdag zat niet in het oorspronkelijke plan. Het winnende ontwerp van Norman Foster uit 1993 bevatte helemaal geen koepel; de Bondsdag hield voet bij stuk en de architect kwam terug met een transparante schil in plaats van een stenen. De koepel werd in 1999 geopend voor het publiek.
Een kwart eeuw later blijft het een van de weinige parlementsgebouwen ter wereld waar burgers direct boven de wetgevers lopen die hen dienen.
Paul Wallot voltooide de oorspronkelijke structuur in 1894, in een zwaar neorenaissancistisch idioom waarvan het jonge keizerrijk hoopte dat het als bestendig zou worden ervaren. In 1933 werd het gebouw door brand verwoest. Sovjetsoldaten fotografeerden in 1945 een vlag boven de verwoeste borstwering. Veertig jaar lang stond het half hersteld naast de Muur, een gebouw zonder functie in een land zonder hoofdstad. Door de hereniging keerde het parlement terug naar de Platz der Republik en bij de wederopbouw door Foster werd de schil van Wallot teruggebracht tot kaal metselwerk, waarna er licht doorheen werd geweven.
Wat tickets voor het Rijksdaggebouw ongebruikelijk maakt onder de bezienswaardigheden van Berlijn, is het argument dat de architectuur maakt. Twee wenteltrappen, 230 meter lang, klimmen in tegengestelde richting naar de binnenkant van de koepel. In het midden hangt een omgekeerde kegel van 360 spiegels die daglicht naar de plenaire zaal eronder leidt en muffe lucht naar buiten zuigt. Niets is decoratief. Transparantie is hier een structurele claim over hoe macht geobserveerd zou moeten worden. Russische graffiti van soldaten van het Rode Leger is op de binnenmuren bewust bewaard gebleven, ongecensureerd, naast het staalwerk van Norman Foster.
Het oordeel over de waarde is simpel. Toegang kost 0 EUR — gratis toegang, vooraf registreren verplicht — wat de Reichstagsgebäude een van de meest waardevolle bezoeken maakt in een stad waar voor de meeste grote bezienswaardigheden tussen de 12 en 20 EUR wordt gevraagd. Registratie is de enige valuta. Rondleidingen en toegang tot het dakterras hebben dezelfde prijs, en het gebouw is dagelijks geopend van 08:00 tot 23:59, een tijdsbestek dat veel ruimer is dan dat van elk museum in Mitte.
De context scherpt de waarde verder aan. De Brandenburger Tor staat 400 meter naar het zuiden. De Spree buigt langs de oostelijke gevel. Het Monument voor de vermoorde Joden van Europa, het Bondskanselierambt en de Tiergarten liggen allemaal op minder dan vijftien minuten lopen, waardoor een Rijksdag-tour de natuurlijke kern vormt van een middag in de regeringswijk.
Wat bezoekers onthouden is zelden alleen het uitzicht. Het is de vreemdheid van het staan op een transparante vloer, kijkend door glas naar lege parlementszetels, in een gebouw dat keizerlijk, verbrand, gebombardeerd, verdeeld en herbouwd is. Een tour door het Rijksdaggebouw kost niets en vraagt alleen dat je vooruit plant — een ongebruikelijk eerlijke deal in een hoofdstad.
2 uur 30 min
